Σοβαρές ενστάσεις του Δημήτρη Κατσούλη για τον νομοσχέδιο Χωροταξικού και Πολεοδομικού Σχεδιασμού

Σοβαρές ενστάσεις εκφράζει ο πρώην δήμαρχος Αυλώνος και υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Εύβοιας Δημήτρης Κατσούλης για το Νομοσχέδιο για τον Χωροταξικό και Πολεοδομικό Σχεδιασμό.
Στο άρθρο του, που ακολουθεί, με τίτλο : ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ : ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ,  ο Δημήτρης Κατσούλης καταγγέλει τις διαδικασίες υπερεπείγοντος με τις οποίες ψηφίζεται ένα τόσο σημαντικό νομοσχέδιο και τις συνέπειες που θα έχει αυτό για την αειφόρο ανάπτυξη και την αυτοδιοίκηση.

ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ : ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ
"Tο περιβόητο Νομοσχέδιο για τον Χωροταξικό και Πολεοδομικό Σχεδιασμό «περνάει» από την Βουλή με τις καθιερωμένες πλέον διαδικασίες του «υπερεπείγοντος» δηλαδή χωρίς τον στοιχειωδώς επαρκή χρόνο που απαιτείται για να λάβουν γνώση και να διαμορφώσουν άποψη οι Βουλευτές. Θα ψηφίσουν άλλη μία φορά για ένα τόσο σημαντικό θέμα σαν μαριονέτες. Ασφαλώς ήταν σε διαβούλευση ως μέρος ενός ευρύτερου Σχέδιου Νόμου στη διάρκεια του προηγουμένου μηνός αλλά μεθοδεύτηκε η υποβολή στην Βουλή και η διαδικασία της ψήφισης υπό τον «πέλεκυ» του χρονικού ορίζοντα των «μνημονιακών υποχρεώσεων». Οι έννοιες και πολύ περισσότερο οι διαδικασίες του δημοκρατικού διαλόγου εξακολουθούν να πηγαίνουν περίπατο στο βωμό της εξασφάλισης της δόσης και κυρίως στον βωμό της κατάλυσης του Κράτους Δικαίου και όλων εκείνων των αναγκαίων σε μία σύγχρονη κοινοβουλευτική δημοκρατία λειτουργιών. Προφανώς και αυτό το νομοσχέδιο το οποίο το καταλληλότερο από εμάς να το κρίνει Παρατηρητήριο Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη (CIDS) (βλ.http://www.cisd.gr/archives/3236) αλλά και πλείστοι επιστημονικοί και περιβαλλοντικοί φορείς έχουν χαρακτηρίσει ως εργαλείο κατάλυσης κάθε έννοιας ορθολογικού δημοκρατικού σχεδιασμού και ως εργαλείο επιβολής επιχειρηματικών συμφερόντων σε βάρος των αρχών της βιώσιμης ανάπτυξης, θα μετρηθεί στις «μεταρρυθμίσεις» που προχωρά ακάθεκτη η Κυβέρνηση.
Πως άραγε μπορεί να θεωρηθεί μεταρρύθμιση η κατάλυση ή η αποστροφή σε θεσμικές και διαχειριστικές διαδικασίες που εμπεδώνουν τις σύγχρονες ευρωπαϊκές αξίες της Αειφόρου Ανάπτυξης; που εκμηδενίζουν το πεδίο εφαρμογής της θεμελιώδους ευρωπαϊκής αρχής για την συμμετοχική περιβαλλοντική διακυβέρνηση; που απαξιώνουν πλήρως το ευρωπαϊκό αυτοδιοικητικό κεκτημένο;
Ασφαλώς η χώρα χρειάζεται μεταρρυθμίσεις αλλά όχι αυτές που επιχειρεί η σημερινή Κυβέρνηση. Η χώρα χρειάζεται εμπέδωση των αρχών της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης με σεβασμό στην δημοκρατία και την αξία της αειφόρου ανάπτυξης. Η χώρα χρειάζεται μία αποτελεσματικότερη, σύγχρονη και ευέλικτη δημόσια διοίκηση και αντιστοίχως την ισχυρή και αποτελεσματική αυτοδιοίκηση που θα διασφαλίζουν με την λειτουργία τους τον ρυθμιστικό και ελεγκτικό ρόλο του κράτους και της ενεργής και συμμετέχουσας κοινωνίας των πολιτών. Είναι προφανές ότι η χώρα χρειάζεται μία αποτελεσματικότερη και δημοκρατικότερη οργάνωση με την κοινωνία παρούσα και υπεύθυνη, με τους Αυτοδιοικητικούς Θεσμούς και την Δημόσια Διοίκηση θεματοφύλακες του δημοσίου συμφέροντος. Αυτήν την Ελλάδα οι Κυβερνώντες φαίνεται ότι δεν την θέλουν. Προτιμούν το ξέφραγο αμπέλι για επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία αντί να ελέγχονται ελέγχουν το κεντρικό πολιτικό σύστημα με την βοήθεια των Μέσων Ενημέρωσης. Σήμερα όλα γίνονται πιο ασύδοτα για όσους βάζουν χρήματα αρκεί να μπορούν να αγοράσουν όσο όσο και να κάνουν ότι θέλουν χωρίς τους περιορισμούς μίας ευνομούμενης δημοκρατικής πολιτείας που προστατεύει και διασφαλίζει αυτόν τον τόπο για τις επόμενες γενεές. Σε αυτό στοχεύει ο νέος νόμος για τον Χωροταξικό και Πολεοδομικό Σχεδιασμό που σε λίγες ώρες θα γίνει ένας ακόμη αντιαναπτυξιακός και αντισυνταγματικός νόμος.
Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες, τα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια δεν θα έχουν κανένα ουσιαστικό λόγο στον καθορισμό των χρήσεων γης;. Μια απλή γνώμη θα εκφράζουν για τα τοπικά και περιφερειακά σχέδια. Ο Υπουργός ΥΠΕΚΑ και ο κάθε άλλος αρμόδιος Υπουργός θα αποφασίζει για τον τόπο για τον οποίο πριν από λίγες ημέρες οι πολίτες εξέλεξαν τους «τοπικούς άρχοντες». Κατά την λογική της νομοθετούσας κυβερνητικής πλειοψηφίας μόνο ο Υπουργός είναι ικανός να διακρίνει το δημόσιο συμφέρον στην γενική αλλά και στην τοπική του διάσταση!!! Οι αιρετοί εκπρόσωποι του Δήμου και της Περιφέρειας οφείλουν να σωπαίνουν και να συναινούν. Εξάλλου κατά την κρατούσα στα Κυβερνητικά Μίντια θεωρία όταν οι Υπουργοί συνδιαλέγονται με τους ορατούς ή αόρατους επενδυτές «ιδρώνουν» για την ανάπτυξη, ενώ οι αυτοδιοικητικοί «διαπλέκονται»!!!.
Σε λίγο καιρό θαρθούν και άλλα. Ο «αιγιαλός», τα «δάση» η απαξίωση της δημόσιας περιουσίας και έπεται συνέχεια. Εάν η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν διαμορφώσει και κυρίως προτάξει την υπεράσπιση του θεσμικού και πολιτικού της ρόλου σε κάθε πεδίο αναπτυξιακής και αειφορικής πολιτικής, εάν δεν σηκώσει ψηλά την σημαία του ευρωπαϊκού αυτοδιοικητικού κεκτημένου θα έχει απαξιώσει η ίδια τη δημοκρατική και συνταγματική της αποστολή, θα έχει παραιτηθεί από όλα όσα οι θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αξίες της πολυεπίπεδης δημοκρατικής διακυβέρνησης της έχουν ορίσει να υπηρετεί. Αξίζει αυτή την «παραίτηση» το τόπος μας;"

Με ποιούς όρους συμμετέχουν οι Δήμοι στο νέο ΕΣΠΑ

ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΟΙ ΔΗΜΟΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΣΠΑ

Της Κατερίνας Μήτσου*

 Αναδημοσίευση από: 

Στόχος της στρατηγικής “Ευρώπη 2020” είναι μια ανάπτυξη έξυπνη, με επενδύσεις στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία, βιώσιμη, με μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και χωρίς αποκλεισμούς, με ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στη μείωση της φτώχειας.

Το νέο ΕΣΠΑ, έχει διαμορφωθεί προς μια τέτοια κατεύθυνση και για το λόγο αυτό είναι πολύ διαφορετικό στη φιλοσοφία του. Εμπεριέχει πολλές απαιτήσεις, δίνοντας έμφαση στην προώθηση της καινοτομίας, της επιχειρηματικότητας, της «έξυπνης εξειδίκευσης», της απασχόλησης, αλλά και σε δράσεις κοινωνικού χαρακτήρα και σε ολοκληρωμένα προγράμματα τοπικής ανάπτυξης. Ένα σημαντικό επίσης στοιχείο είναι ότι η χρηματοδότηση των προγραμμάτων αυτών θα είναι πλέον πολυτομεακή.

Με βάση τα παραπάνω δεδομένα επαναπροσδιορίζεται και ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στον προγραμματισμό, την συμμετοχή και την υλοποίηση των χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων.

Πλέον η Τοπική Αυτοδιοίκηση καλείται να αναπτύξει ουσιαστική συνεργασία τόσο με τον ιδιωτικό τομέα, όσο και με την κοινωνία των πολιτών για την προετοιμασία, εφαρμογή, παρακολούθηση και αξιολόγηση κάθε προγράμματος και μάλιστα χωρίς να έχει την απόλυτη πλειοψηφία στη λήψη των αποφάσεων.

Επίσης η Τοπική Αυτοδιοίκηση καλείται  σε συνεργασία με τις τοπικές κοινότητες να καθορίσουν την στρατηγική ανάπτυξης της περιοχής, να περιγράψουν τους στόχους και να διαμορφώσουν συγκεκριμένο σχέδιο δράσης και συγκεκριμένα έργα.

Τέλος η  Τοπική Αυτοδιοίκηση καλείται να ενημερώσει τους εταίρους, να συντονίσει το διάλογο μεταξύ όλων των μερών, να διευκολύνει τις συνεργασίες και τις συμφωνίες.

Οι καινοτομίες στη Νέα Προγραμματική Περίοδο

Τρεις είναι οι βασικές καινοτομίες που εντοπίζονται στη Νέα Προγραμματική Περίοδο: η εταιρική σχέση, η διαβούλευση μεταξύ των εταίρων και τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία.

Α. Εταιρική σχέση

Η αρχή της εταιρικής σχέσης αναφέρεται στη συνεργασία ανάμεσα στις δημόσιες αρχές των κρατών – μελών (εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο), στον ιδιωτικό τομέα και στην κοινωνία των πολιτών. Η συνεργασία αυτή βασίζεται στην ουσιαστική συμμετοχή όλων των εταίρων, καθ’ όλη τη διάρκεια του εκάστοτε προγράμματος (διαβούλευση, προετοιμασία, εφαρμογή, παρακολούθηση και αξιολόγηση), διασφαλίζοντας την πολυφωνία στην εταιρική σχέση, αλλά και ίσες ευκαιρίες συμμετοχής σε κάθε εταίρο, από όποιον τομέα και αν προέρχεται.

Το κράτος – μέλος καλείται να οργανώσει εταιρική σχέση με:

α) τις αρμόδιες περιφερειακές, τοπικές και άλλες δημόσιες αρχές, β) τους οικονομικούς και κοινωνικούς εταίρους και γ) οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο φορέα που εκπροσωπεί την κοινωνία των πολιτών (περιβαλλοντικοί εταίροι, ΜΚΟ, φορείς αρμόδιοι για την προώθηση της ισότητας και την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού).

Β. Χρηματοδοτικά εργαλεία

1. Ανάπτυξη με Πρωτοβουλία Τοπικών Κοινοτήτων (CLLD)

Η CLLD είναι ένα επιμέρους εργαλείο προς χρήση σε υπό-περιφερειακό επίπεδο. Αναπτύσσεται με πρωτοβουλία των κοινοτήτων, από ομάδες τοπικής δράσης που απαρτίζονται από εκπροσώπους των τοπικών δημόσιων και ιδιωτικών κοινωνικοοικονομικών συμφερόντων. Η κοινωνία των πολιτών και οι εταίροι του ιδιωτικού τομέα κατέχουν τουλάχιστον το 50% της εξουσίας στη λήψη αποφάσεων και καμία ομάδα συμφερόντων δεν έχει πάνω από το 49% των ψήφων. Οι στρατηγικές της τοπικής ανάπτυξης καθορίζουν την περιοχή και τον πληθυσμό που καλύπτεται, περιλαμβάνουν την ανάλυση των αναπτυξιακών αναγκών και της δυναμικής της περιοχής, περιγράφουν τους στόχους και διαμορφώνουν συγκεκριμένο σχέδιο δράσης, όπου θα καταδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο οι στόχοι μεταφράζονται σε συγκεκριμένα έργα.

Χρηματοδοτείται από το Κοινό Στρατηγικό Πλαίσιο (Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης, Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας & Αλιείας & Ταμείο Συνοχής).

2. Ολοκληρωμένη Εδαφική Επένδυση

Η ΟΕΕ είναι ένα εργαλείο υλοποίησης εδαφικών στρατηγικών με ολοκληρωμένο τρόπο.

Τα βασικά στοιχεία μιας ΟΕΕ είναι: α) καθορισμένη περιοχή και ολοκληρωμένη εδαφική στρατηγική ανάπτυξης, β) δέσμη δράσεων προς υλοποίηση γ) ρυθμίσεις διακυβέρνησης για τη διαχείριση της ΟΕΕ.

Χρηματοδοτείται από το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής, αλλά δεν είναι υποχρεωτικός ο συνδυασμός όλων των ταμείων.

3. Ολοκληρωμένη Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη

Στοχεύει στην καλλιέργεια ολοκληρωμένων αστικών πολιτικών, με σκοπό να ενισχυθεί ο ρόλος των πόλεων.

Οι πόλεις συνδυάζουν δράσεις που υποστηρίζονται από τομεακές επενδυτικές προτεραιότητες αστικού χαρακτήρα (βελτίωση αστικού περιβάλλοντος, προώθηση βιώσιμης αστικής κινητικότητας, κ.α.) και τις ενσωματώσουν στην ολοκληρωμένη στρατηγική αστικής ανάπτυξης.

Προσφέρει τη δυνατότητα για συνδυασμό χρηματοδοτήσεων που συνδέονται με διαφορετικούς θεματικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης από τους άξονες προτεραιοτήτων και επιχειρησιακά προγράμματα που υποστηρίζονται από τα ΕΤΠΑ, ΕΚΤ και Ταμείο Συνοχής.

Γ. Διαβούλευση

Τί είναι διαβούλευση;

Η διαβούλευση αποτελεί μια συνεχή, αμφίδρομη και διαδραστική διαδικασία, που στοχεύει στην αναζήτηση και ανταλλαγή απόψεων και ιδεών, ανάμεσα στους συμμετέχοντες σε αυτή. Η διαδικασία που ακολουθείται συνήθως περιλαμβάνει την καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης, τον καθορισμό των επιμέρους θεμάτων για τα οποία γίνεται η διαβούλευση, τη συζήτηση προτάσεων και την ανταλλαγή επιχειρημάτων και τέλος τη συμφωνία για ανάληψη ενεργειών από κοινού.

Ποιοί συμμετέχουν στη διαβούλευση;

Όλοι οι φορείς της τοπικής κοινωνίας: τοπικές δημόσιες αρχές, τοπικοί εμπορικοί και επαγγελματικοί σύλλογοι, επιστημονικοί σύλλογοι και φορείς, τοπικές οργανώσεις εργαζομένων και εργοδοτών, φορείς ειδικών πληθυσμιακών ομάδων, εθελοντικές οργανώσεις και κινήσεις πολιτών, καθώς και κάθε άλλος φορέας που δρα σε τοπικό επίπεδο, και στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του και των δυνατοτήτων του, μπορεί να συμβάλλει στην επίτευξη των κοινών στόχων.

Ποιός ο ρόλος του Δήμου στη διαβούλευση των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων;

Ο δήμος μπορεί και οφείλει να κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως ο κοντινότερος στον πολίτη θεσμός, γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες, τις ανάγκες. αλλά και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η κάθε τοπική κοινωνία. Επιπλέον, γνωρίζει ότι η εμπλοκή της σε ζητήματα αναπτυξιακά και μη, μπορεί να επιφέρει θετικά αποτελέσματα. Επειδή όμως, η τοπική κοινωνία δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή σαν ένα ενιαίο σύνολο πολιτών, αλλά σαν διαφορετικές ομάδες συμφερόντων και εταίρων, η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ο μοναδικός φορέας που μπορεί να συγκεντρώσει και να συντονίσει τον «πολύχρωμο» αυτό πληθυσμό, ενισχύοντας την ανταλλαγή απόψεων, ώστε να υπάρξουν ουσιαστικά αποτελέσματα.

Συνεπώς, η τοπική αρχή είναι η πλέον αρμόδια για την ενημέρωση των εταίρων, τη διοργάνωση των επαφών και του διαλόγου μεταξύ των φορέων που λειτουργούν σε τοπικό επίπεδο, τη λήψη αποφάσεων για τις γενικές αρχές της συνεργασίας, τη διευκόλυνση των συνεργασιών και εν συνεχεία για τη δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος ως προς τη συνέχιση των διαδικασιών και τη μακροπρόθεσμη προοπτική των συμφωνιών.

* Η Κατερίνα Μήτσου είναι συνεργάτης της ΚΕΔΕ

Πηγή : http://evia2020.blogspot.gr/2014/06/blog-post_6.html Ιστολόγιο